film romantyczny
Filmy romantyczne to specyficzny gatunek dedykowany raczej dla Pań. Premiery tego typu filmów często mają miejsce 14 lutego (lub w terminie zbliżonym do tej daty). Gatunek często łączony z komedią, tworzący podgatunek romcom.
Daleko od szosy (Season: 1)
Dzisiejsza recenzja ma wymiar nieco nostalgiczny, ponieważ serial "Daleko od szosy" oglądałem wiele razy i uważam go, za jeden z najwybitniejszych obrazów okresu PRLu. Produkcja składa się z siedmiu odcinków (każdy z nich trwa około 75 minut) i opowiada o losach Leszka Góreckiego (Krzysztof Stroiński) ambitnego chłopaka ze wsi, marzącego o dobrym życiu a nie o pracy na roli wśród "swoich". Serial został nakręcony w 1976 roku, ale jego akcja ma miejsce co najmniej kilka lat wcześniej (główny bohater miał się urodzić w 1945 roku, więc wydarzenia mają miejsce w późnych latach sześćdziesiątych). Leszek to obrotny chłopak ze wsi, którego rodzice mają spore gospodarstwo wymagającego męskiej ręki. Z pozoru główny bohater ma wszystko czego potrzebuje: ojca, matkę, braci, pracę na roli oraz dziewczynę ze wsi o imieniu Bronka (Sławomira Łozińska). Jednak marzeniem Leszka nie jest wieś, tylko samochody i miasto. Chcąc zostać kierowcą udaje się na Śląsk, gdzie pracując jako niewykwalifikowany robotnik zarabia na kurs prawa jazdy. Po powrocie na wieś, Leszek spotyka Anię (Irena Szewczyk), bogatą dziewczynę z Łodzi (studentkę biologii), spędzającą wakacje z przyjaciółmi na łonie natury. Ania zawraca Leszkowi w głowie i dla niej zamienia swoje wiejskie życie na miejską tułaczkę po obrzeżach Łodzi, gdzie zatrudnia się jako kierowca i uczy się w wieczorowym technikum.
Każdy odcinek ma swój własny tytuł i tworzy w pewnym sensie zamkniętą całość, przez co całość raczej się ogląda jak film składający się z siedmiu części aniżeli film. To co w tym serialu urzeka i przekonuje to przede wszystkim perfekcyjne oddanie realiów PRLów i jego absurdów. To były czasy, w których wyrwanie się ze wsi do miasta i podjęcie tam pracy wiązało się z wieloma trudności i przeszkodami (konieczność meldunku by podjąć pracę). Dodatkowo główny bohater, wchodząc w mezalians naraża się na gniew rodziców (głównie matki) swojej wybranki, którzy chcieliby wydać córkę za "kogoś na poziomie" a nie za niewykształconego rolnika z jakieś pipidówy. Wszystkie te aspekty zostały w "Daleko od szosy" przedstawione w doskonały, oddający realia sposób. Dla osób, które nie żyły w PRLu lub go nie pamiętają, obraz będzie się wydawał całkowicie abstrakcyjny, ale właśnie tak kilkadziesiąt lat temu wyglądała Polska i takimi problemami żyli tamtejsi ludzie. "Daleko od szosy" to jeden z najlepszych polskich seriali tamten epoki, dzięki czemu produkcja jest często pokazywana na kanałach TVP i praktycznie co kilka miesięcy można ją obejrzeć. Kto tego nie zrobił, ten powinien to nadrobić.
Ocena Civil.pl: 82%
The Little Hours (Godzinki)
"The Little Hours" to czarna komedia lekko bazująca na Dekameronie Boccaccio, której akcja ma miejsce w XIV wieku. W 1347 roku w Garfagnanie konwent zakonnic prowadzony jest przez ojca Tommasso (John C. Reilly). Główne bohaterki to trzy siostry zakonne: Alessandra (Alison Brie), Ginevra (Kate Micucci) oraz Fernanda (Aubrey Plaza) skrywające swoje tajemnice. Pewnego dnia do konwentu ojciec Tommasso przyprowadza sługę o imieniu Masseto (Dave Franco), którego poznał podczas podróży kupieckiej. Ksiądz znając agresywny charakter sióstr, poleca Masseto by ten udawał głuchoniemego, co uchroni go przed konfliktami z mieszkankami zakonu. Wkrótce jednak siostry zaczynają się nadmiernie interesować Masseto, ujawniając swoje skrywane żądze.
Film ten dostał dobre oceny od krytyków (78% pozytywnych recenzji w Rotten Tomatoes), ale dużo gorsze od widzów, którzy nisko go ocenili w IMDB (ocena 5.8). Obecnie produkcję można obejrzeć zarówno na Netflix jak i w Canal+. Moim zdaniem ta komedia zbytnio "jedzie" po bandzie i oferuje zbyt absurdalny humor, przez co jest dosyć ciężkostrawna. Wyróżnia się wulgarnymi scenami i językiem oraz kontrowersyjnymi scenami. Jej zaletą z kolei jest bardzo dobra obsada, bo oprócz już wspomnianych oglądamy jeszcze między innymi: Nicka Offermana jako Lorda Bruno czy Freda Armisena. Rolę siostry przełożonej gra Molly Shannon. Wracając na chwilę jeszcze do obsady głównej: nie jestem miłośnikiem gry aktorskiej Alison Brie, ale na ogół lubię kreacje Aubrey Plazy, tutaj zagrała ona kolejną ciekawą postać. Nie mniej jednak "The Little Hours" to film dla specyficznej grupy widzów o określonych gustach.
Ocena Civil.pl: 55%
Murder Mystery (Zabójczy Rejs)
Nick (Adam Sandler) i Audrey (Jennifer Aniston) Spitzowie to para Nowojorczyków udająca się w zaległą podróż poślubną do Europy (po 15 latach małżeństwa...). Na co dzień Nick pracuje jako policjant i okłamuję żonę jakoby miał być detektywem, podczas Audrey trudni się fryzjerstwem. Podczas lotu do Europy Amerykanie spotykają Charlesa Cavendisha (Luke Evans), bogatego Brytyjczyka (alkoholika). Podpity Charles, w porywach fantazji zaprasza parę na jacht swojego wujka, Malcolma Quince'a. Po wahaniach Amerykanie przyjmują zaproszenie i rozpoczynają podróż statkiem wraz z tabunem bogaczy, do których kompletnie nie pasują. Wzorem amerykańskich odpowiedników naszych rodzimych Januszy, Nick i Audrey postanawiają wykorzystać pobyt na jachcie by pomieszkać w luksusowych warunkach i się dobrze najeść. Podczas pierwszej uroczystej kolacji zostaje zamordowany gospodarz. Para Amerykanów mimowolnie zostaje wmieszana w kryminalną intrygę, w której z upływem czasu jest coraz więcej ofiar. Ważne role w tym filmie grają jeszcze między innymi: Gemma Arterton i Dany Boon.
Film bez wątpienia jest hitem, ponieważ wg doniesień mediów, w niecały tydzień po jego emisji obejrzało go ponad 30 mln widzów. Gdyby ci ludzie zamiast VOD, poszliby na produkcję do kina, to "Zabójczy Rejs" już teraz byłby kasowym hitem. Przy średniej cenie amerykańskiego biletu do kina (12 dolarów), film po tygodniu miałby na koncie 360 mln zarobionych dolarów... Mimo to Netflix ma powody do triumfu, ponieważ na pewno popularność tego jednego filmu wpłynęła na sprzedaż wielu nowych abonamentów na całym świecie. Trzeba sobie też jasno powiedzieć, że ta popularność nie wynika z fabuły, ale głównie z jednego nazwiska – Jennifer Aniston. Popularna i lubiana, a przez wielu uważana za kultową (za sprawą roli w "Przyjaciołach") aktorka dalej pomimo upływu lat czaruje widzów po obu stronach Oceanu Atlantyckiego. Niestety "Murder Mystery" to mocno przeciętna komedia kryminalna, niewnosząca niczego ożywczego. Bardzo słabo oceniona przez krytyków (35% pozytywnych recenzji w Rotten Tomatoes), ale w miarę przyzwoicie przez widzów (6.1 w serwisie IMDB). Niemniej jednak mamy wakacje, więc lekka komedia z ciekawymi aktorami, osadzona w europejskich plenerach będzie dobrą propozycją dla każdego widza mającego dostęp do Netflixa.
Ocena Civil.pl: 60%
A Star Is Born (Narodziny gwiazdy)
"A Star is Born" to remake filmu z 1937 roku, właściwie jest to czwarte podejście do tego samego tematu. Drugie miało miejsce w 1954 (z udziałem Judy Garland) a trzecie w 1976 (z udziałem Barbry Streisand). W roku 2018 temat podjął Bradley Cooper w roli reżysera, współscenarzysty jak i odtwórcy głównej roli męskiej. Rolę żeńską zagrała Lady Gaga wcielając się w postać Ally. Format ten opowiada o sławnym muzyku country w średnim wieku Jacksonie Maine, uzależnionych od alkoholu. Pewnego wieczora Maine będąc niedopitym zatrzymuje się w barze dla drag queen, gdzie swój występ ma Ally (kelnerka i początkująca pisarka piosenek). Maine będąc pod wrażeniem kobiety, rozpoczyna z nią zażyłą relację i pomaga jej w karierze muzycznej. Z czasem Ally trafia na sam muzyczny szczyt, po drodze wychodząc za Jacksona za mąż. Sam Maine pomimo znalezienia kobiety swojego życia nie potrafi jednak zrezygnować z alkoholu i leków, popadając w coraz większe uzależnienie.
"A Star is Born" miał być faworytem do Oscarów, polującym na najważniejsze statuetki (film roku, najlepsza rola męska, żeńska). Ostatecznie przy aż ośmiu nominacjach obraz wygrał tylko w kategorii za najlepszą piosenkę filmową (konkretnie za Shallow). Przy tylu nominacjach nie trzeba wspominać, że film zebrał rewelacyjny oceny od krytyków. Zarobił ponad 430 mln dolarów przy budżecie 36 mln. W mojej ocenie "Narodziny Gwiazdy" to genialny film. Największym atutem produkcji jest Lady Gaga oraz jej wokal. Wiele piosenek z filmu osiągało wysokie pozycje na listach przebojów. Poza "Shallow" mocno wpada w ucho: "Look What I Found" czy "Always Remember Us This Way". W warstwie fabularnej obraz opiera się na pierwowzorze z 1937 roku. Jako dramat porusza, jako film muzyczny dostarcza niesamowitych wrażeń słuchowych. Wszystko w tej produkcji zostało wspaniale wyważone, do tego stopnia że ponad 2 godziny seansu wciągają niesamowicie, tworząc wrażenie że całość trwa przynajmniej godzinę krócej.
Ocena Civil.pl: 90%
Isn't It Romantic (Jak romantycznie!)
"Isn't It Romantic" to komedia Netflixa, wyśmiewająca (przynajmniej w założeniu!) gatunek romcom. Natalie (Rebel Wilson) to samotna architekt mieszkająca w Nowym Jorku, pracująca w biurze gdzie nie cieszy się estymą. Podczas powrotu metrem do domu, Natalie zostaje napadnięta, uciekając napastnikowi uderza się głowę i traci przytomność. Po obudzeniu się, główna bohaterka dostaje całkowicie nowe (lepsze) życie, w którym ma wspaniałe mieszkanie zamiast taniej nory oraz ... cieszy się ogromną popularnością u płci przeciwnej. W alternatywnym świecie na Natalie zwraca uwagę jej klient – Blake (Liam Hemsworth), bajecznie bogaty Australijczyk. Wraz z rozwojem wydarzeniem, beznadziejne życie kobiety zamienia się bajkę stylizowaną na oklepane komedie romantyczne. Oprócz wymienionych bohaterów, ważne role w tym filmie grają jeszcze: Adam Devine i Priyanka Chopra.
Pomysł na pastisz komedii romantycznej był dobry. Samo wykonanie jednak pozostawia trochę do życzenia. Komedia romantyczna wyśmiewające inne komedie romantyczne przegrywa nie tyle z ideą, co raczej ze zbytnią nachalnością wyeksploatowania pomysłu. Wszystkie wydarzenia w tym filmie są do bólu przewidywalne, ba są nawet zapowiedziane. Mimo to "Jak romantycznie!" posiada lekkość komedyjki, wybijającej się ponad przeciętność. Da się ten film bez zgrzytania zębami obejrzeć, bo jest bardzo poprawny. Dobre (w miarę) oceny na Rotten Tomatoes (68% pozytywów) i na IMDB to potwierdzają. Netflix produkuje raczej bardzo przeciętne komedie, więc to dobrze że czasem uda mu się zrobić coś powyżej swojego narzuconego standardu.
Ocena Civil.pl: 59%