kryminał
Recenzje filmowe kryminałów opisują przede wszystkim pomysł i jego wykonanie. Niezależnie od tego czy film jest ekranizacją książki czy oryginalnym pomysłem, bardzo ważne jest utrzymanie napięcia i tajemniczości do samego końca.
Recenzje filmowe kryminałów opisują przede wszystkim pomysł i jego wykonanie. Niezależnie od tego czy film jest ekranizacją książki czy oryginalnym pomysłem, bardzo ważne jest utrzymanie napięcia i tajemniczości do samego końca.
Steven Seagal w nietypowej dla siebie roli bossa kryminalnego półświatka. Frank Wilson (Johnny Messner) to były policjant, który wiedzie w miarę spokojne życie na wsi, jednak musi wrócić wyrównać rachunki, po tym jak w "mieście" ginie jego syn o imieniu Chance. Chłopak zostaje odstrzelony przez mafię po tym jak "zawieruszył" zrabowane pieniądze. Wilson aby znaleźć zabójców syna, konfrontuje się z lokalnym mafiozem Desmondem Packardem (Zack Ward) i jego ojcem Augustino "Finnem" Adairem (Seagal). W filmie tym występuje jeszcze między innymi Bill Cobbs i DMX (w jednej z ostatnich ról w życiu, ponieważ raper zmarł w 2021 roku).
Produkcja zebrała słabe oceny od widzów (4.0/10 w serwisie IMDb), ale trzeba pamiętać że "Beyond the Law" to przedstawiciel budżetowego kina akcji. W tej niszowej kategorii razi jednak niedbałość o szczegóły (błędy fabularne) oraz przerysowana do granic niemożliwości rola Stevena Seagala. Poczciwy Steven wcielił się bowiem w rolę bossa mafii z zasadami, który to pomimo parania się "brudną robotą" poucza (w długich monologach) swojego syna mordercę, by ten "zrobił coś dobrego". Seagal przez większość scen raczy się cygarem i popija drogą whisky... Mimo tych absurdów, film ten wpasowuje się jak ulał w typowe budżetowe kino akcji. Nie można powiedzieć by wyznaczał dno w swojej kategorii, po prostu to przeciętniak dla "koneserów" takich filmów. Seagal od kilku dekad grywa prawie wyłącznie w budżetowych filmach akcji i trzeba uczciwie powiedzieć, że zdarzyło mu się pojawić w czymś gorszym niż "Beyond The Law". Opisywany film można obecnie obejrzeć np. na Canal+.
Ocena Civil.pl: 44%
"The Woman in the Window" to ekranizacja świeżej powieści Daniela Mallory'ego piszącego pod pseudonimem A.J. Finn. Pierwotnie film miał trafić do kin, jednak w wyniku pandemii prawa do emisji kupił Netflix, który to włączyć ten film do swojej oferty 14 maja 2021 roku. Kilka słów o fabule, Anna Fox (Amy Adams) to samotna kobieta mieszkająca w kamienicy na Manhattanie, która od dłuższego czasu nie wychodzi z domu z powodu agorafobii. W "wolnym czasie" kobieta obserwuje przez okno sąsiadów, pewnego dnia wydaje jej się, że jest świadkiem zbrodni. Role drugoplanowe w tym filmie grają: Gary Oldman, Julianne Moore, Wyatt Russell i Anthony Mackie.
Choć minęło zaledwie kilka dni od premiery w serwisie VOD, to film na ten moment zdążył już zebrać ponad 100 profesjonalnych opinii w serwisie Rotten Tomatoes, z czego zaledwie 29% jest pozytywnych, niskie noty "wystawili" także widzowie, obecnie film w IMDb ma notę 5.8/10. Czy faktycznie jest aż tak źle z tą produkcją? Niestety tak. Główne "grzechy" to przede wszystkim kiepskie budowanie napięcia (by nie powiedzieć niestaranne) oraz dosyć chaotyczna narracja. Choć moim zdaniem Amy Adams gra nieźle, to produkcji tej zabrakło thrillerowego pazura, czegoś co przykułoby uwagę widza. Film trwa około 100 minut i czas ten się nieco dłuży, co podczas kryminału nie powinno mieć miejsca. Irytuje przede wszystkim mocno zmarnowany potencjał, bo mogło wyjść świetnie, a wyszło co najwyżej przeciętnie. "The Woman in the Window" można zobaczyć na Netflixie.
Ocena Civil.pl: 51%
Koreański film akcji z 2020 roku. Kim In-nam (Jung-min Hwang) to płatny morderca, pragnący "przejść na emeryturę" i wyjechać do Panamy po wykonaniu ostatniego zlecenia. Rewiduje jednak swoje plany po tym jak w Bangkoku porwana zostaje córka jego przyjaciółki. Zdesperowany Kim udaje się do stolicy Tajlandii i za wszelką cenę próbuje odzyskać uprowadzone dziecko, jednocześnie uciekając przed polującym na niego Rayem (Lee Jung-jae) mszczącym się za swoje osobiste krzywdy.
Film trwa około 108 minut i został wyprodukowany za 11 mln dolarów, przynosząc przychód w wysokości 34 milionów. Produkcja spotkała się z dobrym przyjęciem widzów (6.8/10 w IMDb) i moim zdaniem słusznie. "Deliver Us from Evil" to bardzo solidny film akcji, poprowadzony w dynamicznym tempie. Oczywiście jak przystało na mocne kino akcji, ocieka przemocą stąd też nadaje się tylko dla koneserów gatunku. Przyzwoita jest także gra aktorska, aczkolwiek nieco więcej wyrazu ma w sobie główny antagonista Ray, postać ta została dosyć mocno przerysowana, jednak w taki sposób, że pasuje ona do konwencji. Biorąc pod uwagę budżet, uzyskano przyzwoite efekty specjalne i sceny akcji przykuwają uwagę swoim kunsztem. Film można śmiało polecić miłośnikom kina akcji, bowiem w swojej lidze wyróżnia się i mocno wystaje ponad przeciętność. Koreańskie kino za sprawą wielkiego sukcesu filmu "Parasite" stało się bardzo modne i dobrze, bo ma moim zdaniem dużo do zaoferowania. Ten konkretny film można obejrzeć obecnie np. na Canal+.
Ocena Civil.pl: 70%
"Wszyscy moi przyjaciele nie żyją" to polska czarna komedia Netflixa, której akcja ma miejsce podczas sylwestrowej domówki na bogato w jednej z podmiejskich willi. Goście to spora grupa ludzi między 20 a 30 rokiem życia, poza jedną osobą towarzyszącą – Glorią (Monika Krzywkowska), osobą grubo po 40-stce, która ze względu na swój odmienny wiek, od razu przyciąga uwagę pozostałych. Uwagę przyciąga także atrakcyjna Anastazja (Julia Wieniawa-Narkiewicz), a wielu uczestników imprezy ostrzy sobie zęby na myśl o szalonej nocy pełnej procentów. "Zabawa" szybko jednak wymyka się spod kontroli a kolejne wydarzenia prowadzą do katastrofy. Tyle tylko, że ta katastrofa ma zupełnie inny wymiar.
To bardzo dziwny film. Jako komedia, bazuje na najsłabszych żartach znanych z polskich nieudanych produkcji. I gdyby to miałaby być tylko komedia, to pewnie zajęłaby miejsce na piedestale polskich najbardziej żenujących filmów tego typu. Jednak tym razem autorzy poszli o krok dalej i dołożyli sporą ilość mrocznych scen oraz elementy kina slasherowego. W efekcie powstała hybryda będącą czymś pomiędzy horrorem, dramatem a czarną komedią. Czy to się udało? Moim zdaniem nie, bo film ogląda się bardzo "topornie" i miejscami po prostu jest niesmaczny. Polska kinematografia eksperymentuje i próbuje wypłynąć na nowe wody, ale oglądając "Wszyscy moi przyjaciele nie żyją" wyraźnie widać, że sporo czasu musi jeszcze minąć, zanim to dryfowanie odnajdzie właściwy kierunek. Film można obejrzeć na Netflixie (produkcja własna). Czy warto? Raczej nie.
Ocena Civil.pl: 49%
Dane Hunte (Daniel Joseph) to były żołnierz i wdowiec wychowujący córkę. Trudności życiowe popychają go do pracy jako kierowcy ciężarówki, a jego córką opiekuje się jego szwagier Todd (Michael Urie) wraz z partnerem Rossem. Para gejów mieszka w dużym domu, przez co wychowywanej dziewczynce niczego nie brakuje. Do czasu aż podczas pewnego wieczoru dom zostaje zaatakowany przez nieznanych sprawców, Ross trafia do szpitala w ciężkim stanie a dziewczynka zostaje porwana. Śledztwo w tej sprawie rozpoczyna pewna ambitna policjantka o imieniu (pseudonimie?) Fini (Scout Taylor-Compton), niezależnie jednak od policji, Dane prowadzi działania na własną rękę, próbując jak najszybciej odnaleźć porwaną córkę.
Ten film akcji to jedna z najgorszych pozycji jaką widziałem w ostatnich latach. Choć sama produkcja otrzymała od widzów w serwisie IMDB aż 4.1/10, to zdecydowanie zasługuje na dużo gorsze noty. Co w tym filmie się nie udało? W zasadzie wszystko, ale zacznijmy od największych absurdów. Rolę policjantki gra Scout Taylor-Compton, kojarzona raczej z małymi rólkami trzeciego i dalszego planu. Tym razem gra pierwsze skrzypce, ale niestety idzie jej to koszmarnie. Niska kobieta (w filmie nosząca buty na wysokim obcasie, jakże wygodne obuwie w pracy policjanta!) mająca głosik małej dziewczynki prezentuje się w roli detektywa policji iście komicznie. Nie lepiej jest z Danielem Josephem, ten aktor z kolei nie próbował nawet zagrać, a jego postać charakteryzuje zero emocji. Do tego wszystkiego dochodzi koszmarna fabuła, bez żadnego sensu oraz komiczne zakończenie. "Abducted" jest dostępny na Canal+, co trochę dziwi, że tak słaby, niskobudżetowy film, zasila ofertę płatnej (i wcale nie taniej) platformy. Warto zapamiętać ten tytuł, żeby przypadkiem go nie obejrzeć. Bo naprawdę nie warto.
Ocena Civil.pl: 25%